4 januari 2012
Hoewel het dit jaar best aardig weer was tijdens de jaarwisseling, zijn wij toch maar binnen gebleven en hebben door het raam het vuurwerk bekeken. Af en toe werden we hevig opgeschrikt door harde knallen die op de hoek van de straat werden afgestoken. Heel veel mensen hebben ontdekt dat een veiligheidsbril geen overbodige luxe is, maar tegen gehoorbeschadiging wordt nog nauwelijks iets gedaan. Sterker nog, de knallen worden alleen maar harder. Het enige voordeel is dat het o zo gevaarlijke zelf maken van vuurwerk nu wellicht van de baan is. De huisdieren weten zich echter geen raad met die ongelooflijke herrie. Onze voorzichtigheid was overigens niet eens zo vreemd, gezien de explosies die met enige regelmaat de ruiten deden trillen. Grote vuurballen markeerden de plek waar de harde knallen vandaan kwamen. De bommen zijn blijkbaar weerbestendig, want zelfs in de sloot brandde de lont gewoon door en konden de vissen ook meegenieten. Geen goede vismethode, want er dreven geen verdoofde vissen aan de oppervlakte. Wel is alle kroos die daags ervoor de sloot helemaal groen kleurde ineens weer verdwenen.
Wil van Elk
11 januari 2012
Soms is de lengte niet belangrijk. Nee, ik ga niet de verkeerde kant op met mijn column, maakt u zich maar geen zorgen! De lengte van de tekst kwam namelijk kort geleden ter sprake. Toch zijn er weken dat er zoveel onderwerpen voorbij komen, dat er makkelijk een hele pagina mee gevuld kan worden. Maar daar waag ik mij liever niet aan, maar wel kan het daardoor soms heel lang worden. Een Nieuwjaarsnacht kan snel voorbij zijn, en dan kun je kort zijn over wat er is gebeurd. In Oegstgeest zal het overeenkomen met het landelijke gebeuren, vooral voor wat de harde knallen betreft. Vervelend genoeg had het super vuurwerk soms een vernielende uitwerking en leedden mensen materiële schade. In de De Kempenaerstaat was er daarnaast ook wel weer wat komisch te melden. De straat is een prima klankbord voor de harde knallen en dat is genieten voor de afstekers. Je kunt twijfelen aan de legaliteit van het vuurwerk omdat sommige knallen wel heel erg hard klonken. Zelfs zo hard, dat de ruiten stonden te trillen in de sponningen en winkelalarmen spontaan afgingen. En als de beveiligers het weer hadden gereset en mopperend in de auto stapten, ging het alarm alweer af door de volgende harde klap. Een winkel was wel heel erg goed beveiligd met een systeem dat de winkel vol met rook zette. Gelukkig door een rookgenerator die onschuldige rook produceerde en was er geen blijvende schade. Wel was het genieten voor het publiek dat op een vrij onschuldige manier heel veel lol beleefde aan de harde knallen. Belgische pret, zullen we maar zeggen.
Wil van Elk
18 januari 2012
De beste stuurlui staan aan wal, zoals maar al te vaak wordt bewezen. Als er hinderlijk op de stoep wordt gefietst, loslopende honden al dan niet voor overlast zorgen en soms een meurende hoop achterlaten, dan is het commentaar niet van de lucht. Waar zijn ze als je ze nodig hebt. Eind vorig jaar werd de elektrische fiets gestolen van een Oegstgeestenaar die gezellig op bezoek was bij collega’s in Leiderdorp. Ook de fiets van een Leiderdorpse collega werd gejat, maar die werd weken later teruggevonden door de oplettendheid van een burger. De Oegstgeestenaar heeft inmiddels een melding ontvangen van de politie dat verdere actie is gestaakt en dat de fiets als verloren moet worden beschouwd. Een tip over een bestelbusje op de plaats van delict die met een ingeladen fiets wegreed, werd afgedaan met de melding dat er wel vaker busje met fietsen rondrijden. De burger is tegenwoordig goed onderlegd als het op recherchewerk aankomt, en schudt meewarig zijn hoofd. Maar o wee als er wordt opgetreden, dan is het commentaar nog heftiger. Die hond loopt altijd los, en doet geen vlieg kwaad. Joh, dat oude vrouwtje reed amper een meter op de stoep, en als ze zich niet kan legitimeren krijgt ze er nog een bekeuring bij! Ongehoord! Vooral de manier waarop wordt bekeurd en de keuze van de ‘slachtoffers’ zijn dan volop onderwerp van gesprek. Eerst waren ze op de verkeerde plek, en dan zijn het ineens aasgieren. En als we een bekeuring krijgen voor twee kilometer te hard rijden, na aftrek van een foutcorrectie, dan slaat dat al helemaal nergens op. Vooral als je niet de bedoeling hebt om te hard te rijden. Een bekeuring voor een belediging van een ambtenaar in functie is een bonus die je er zo bij hebt. Blijkbaar zijn we zelf heel tolerant bij overtredingen, en mag je bijvoorbeeld best wel op de stoep fietsen. Totdat we zelf slachtoffer worden of bijna van het trottoir af worden gereden, dan moet er hard worden opgetreden.
Wil van Elk
25 januari 2012
Wat zou het leuk zijn om honderd jaar terug te gaan in de tijd. Of misschien nog wel een stukje verder terug. Lekker ongegeneerd rondneuzen zonder dat je opvalt. En dan goed onthouden waar allerlei dingen gebeuren, zodat je weet waar je moet graven om de resten daarvan te vinden. Of lekker slenteren op de zandwegen die nu de hoofdwegen zijn in Oegstgeest. Om te zien waar ze meer dan een eeuw geleden Het Witte Huis aan het bouwen waren, hoef je niet lang te zoeken. Er staat namelijk weer een nieuw gebouw met de uitstraling van het oude pand. Ik had overigens wel verwacht dat bij het afgraven van die locatie er allerlei voorwerpen en oude munten zouden worden gevonden. Het was immers ooit een herberg en een wisselplaats voor doortrekkende postkoetsen. Het Paviljoen Wilhelmina is nog niet terug, daar wordt nog een huurder voor gezocht. Wel staat er al een bord bij de Willibrordrotonde dat aangeeft waar je het restaurant kunt vinden; wel zo makkelijk. Eigenlijk hoef je niet eens zo ver terug in de tijd. Denk maar aan de periode 1940 tot en met 1945. Er zijn nog heel veel vragen over die tijd. Wat gebeurde er bijvoorbeeld in het Bos van Wijckerslooth, waar een bunker werd gebouwd. Of misschien ook onder het schoolplein van de school naast de kerk. Wat gebeurde er op het MEOB-terrein waar ter voorbereiding op de naderende oorlog gebouwen kwamen voor munitieopslag en ongebruikt door de Duitsers in gebruik werden genomen. Wat voor logo stond er op het indrukwekkende gebouw dat er stond. Ook de verhalen van Jan Wolkers zijn het waard om na te speuren. Denk maar aan Kasteel Poelgeest waar ze nu nog op zoek zijn naar een latrine uit die tijd. Tot op heden weet niemand de juiste plek aan te wijzen. Ik ben echt benieuwd wat ze er gaan vinden, maar ik vrees het ergste. Want ze zeggen niet voor niets: Als je in de stront roert gaat het stinken!
Wil van Elk
1 februari 2012
Ik had gehoopt dat deze winter ongemerkt voorbij zou gaan. Helaas, dat gaat niet gebeuren. Ik heb niets tegen schaatsen hoor, integendeel, maar die koude, brr, dat vind ik maar niks. Vreemd genoeg krijgt de voormalige voorzitter van de IJsclub Oegstgeest gelijk in zijn boude uitspraak dat er deze winter goed geschaatst kan worden op de ijsbaan. Het was heel moedig om tegen alle prognoses in te gaan. Wellicht dat hij een baantje kan krijgen op het bedrijf van ‘onze’ weerman Maarten Noort. Zijn vooruitzichten sluiten namelijk perfect aan bij die van Maarten Noort. Alleen zitten er vele weken tussen. Maarten zet voor de schaatsliefhebbers op de website van de IJsclub uitgebreid uiteen wat er aankomt aan koude lucht. Dit moet zelfs genoeg zijn om zoveel ijs te produceren dat er volgens hem vrijdag al geschaatst moet kunnen worden. De ijsbaan van Warmond was ons weer voor en op maandag lag die al dicht. Blijkbaar hebben ze daar een gunstige ligging voor de ijsvorming. Toch gaat het in Oegstgeest ook gebeuren, ook al zwommen er op maandag nog diverse zwanen op de ondergelopen Ezelenweide. Dus wacht niet te lang met het uit het vet halen van de ijzers, of met het kopen van nieuwe schaatsen. Voordat je het weet ben je te laat en smelt het ijs weer.
Wil van Elk
8 februari 2012
Ik kreeg laatst een verontrustend bericht van iemand die in haar tuin een inrit wil, zodat ze haar auto bij haar nieuwe woning kan parkeren. Dat feit is zelf niet zo schokkend, want er hoeft zo te zien nauwelijks iets aan de infrastructuur te worden veranderd omdat er al een inrit pal naast ligt. Alleen maar een klein stukje trottoir aanpassen, zo lijkt het. Over de telefoon in gesprek met de gemeente klonk het echter niet zo duur, en zou ze voor vijf- tot achthonderd euro klaar zijn. Eenmaal aangevraagd bleek de gemeente slechts één aannemer te hebben voor dergelijk klussen en kost het verbreden van de bestaande oprit maar liefst 2500 euro. Niet zo vreemd dat je dit als bewoner niet zelf kunt regelen, maar een offerte aanvragen bij meerdere aannemers voor de goedkoopste oplossing lijkt geen verkeerde zaak. Het zal wel een rekenfoutje zijn, en blijkt het achteraf slechts 250 euro te kosten. Een normaal bedrag voor het verlagen van een metertje trottoir. Maar dat zal wel een simpele gedachte zijn. Ik ben wel zeer benieuwd hoe ze dit gaan oplossen voor die dame! Aan de andere kant kan er ook weer heel veel bij deze gemeente, zoals in zeer korte tijd de aanleg van een gelegenheidsijsbaan in Nieuw-Rhijngeest. Wat een klein beetje overleg en samenwerking allemaal te weeg kan brengen. Moeten we vaker doen is mijn advies! Wel staat er een bord dat het betreden op eigen risico is. Op weg naar de ijsbaan zag ik overigens een spinnenweb voor de groene lamp van de verkeersregelinstallatie bij de Haaswijklaan. De foto ervan zette ik op Facebook met de opmerking: De verkeerslichten aan de Haaswijklaan duren soms heel lang voordat ze op groen gaan!. Uiteraard met een knipoog naar het door de vorst wit uitgeslagen spinnenweb. Of de beeldspraak is de lezers volledig ontgaan, of ik legde mijn vinger op een zwerende plek. Het commentaar is niet van de lucht!
Wil van Elk
15 februari 2012
Toen Warmonder John van Veen negen jaar geleden in het ‘Jaar van de boerderij’ het evenement ‘Tussen koe en kunst’ bedacht, kon hij niet vermoeden dat het bijna tien jaar zou blijven bestaan. Bijna, want het evenement is gestopt. Negen jaar lang stroomde het publiek naar Warmond om dit evenement mee te maken. Hoe leuk is het om blijde koeien te zien die met een dekschuit naar de wei worden gebracht. De blijdschap van deze dieren bij hun ‘weidegang’ werkt zeer aanstekelijk. Door het enthousiasme van het bestuur kon het evenement maar liefst negen jaar lang een jaarlijks hoogtepunt zijn in Warmond en zelfs landelijk op televisie. Ook het MEC in Oegstgeest werkte ermee samen. Vorig jaar kwam al de klad in het evenement, omdat de boer waar de koeien van waren was overleden en de weidegang niet meer midden in Warmond kon worden gehouden. Helaas ook dat de bestuurders geen enthousiaste volgelingen en vrijwilligers vonden om hun zo nuttige werk voort te zetten. Het boerenwerk is straks iets uit de geschiedenisboekjes. Blijkbaar lieten ook de sponsors het afweten. En dan kregen zij ook te maken met de overheden die een behoorlijke stempel drukken op de feestelijkheden. Denk maar aan de almaar vervelender wordende regels die blijkbaar moeten gelden bij het organiseren van evenementen die daardoor duurder worden. Ook de kosten voor verzekeringen en banken lopen drastisch op. Om dat te verzachten helpt de gemeente niet, maar drijft ook nog eens de kosten op voor precario voor borden en vergunningen. En als nekslag stoppen ook nog eens de gemeentelijke subsidies. Zoiets verzin je toch niet?!
Wil van Elk